Gesloten Closed Fermé Geschlossen Cerrar
Naja... Kijk misschien nog even hieronder in de comments, if you do not understand this, you may check the latest comments rightdown here. ∞
Naja... Kijk misschien nog even hieronder in de comments, if you do not understand this, you may check the latest comments rightdown here. ∞
De meeste mensen die gereageerd hebben zullen deze post denk ik niet meer meekrijgen, maar ik wil deze mensen en ook de mensen die me nog steeds bezoeken (waarschijnlijk buitenlanders die niet weten dat ik gestopt ben) heel erg bedanken voor alle reacties, het was zelfs af en toe bijna ontroerend.
Zoals jullie gemerkt hebben ben ik met mijn site gestopt. Dit omdat ik er na een jaar toch wel genoeg van heb gekregen.
- Squeeze Up ft. Teishan & Rod Fame - La Isla Bonita
- Tears For Fears - Everybody Loves A Happy Ending *Daanrader!!
- Irish Drinking Songs - Drunken Sailor
- Lifehouse - Lifehouse (2005) *Rar *NoPass *Daanrader
Ik heb al redelijk wat vrije dagen opgenomen, maar ik ga toch nog even een paar weekjes op vakantie. In de tussentijd zal hier nog een bepaalde gebeurtenis plaatsvinden die jullie hoogstwaarschijnlijk zal ontgaan, aangezien ik niet aanwezig zal zijn om jullie er op te attenderen. Dat maakt verder niet uit.
Ook leuk! De soundtrack van de film Willy Wonka & The Chocolate Factory uit 1971 gevonden. Dat is dus de originele, of zeg maar, eerste versie ervan, en niet die nieuwe met Johnny Depp.
Nas - Illmatic *Rar *NoPass
- Nitty - Nasty Girl *HipPop *Daanrader!
Veel muziek (vier albums) van Sonata Arctica vind je hier. Genre: Power Metal. Leuk voor op de camping.
Nou, de 200.000 pageviews zijn ook binnen zag ik. Leuk hoor. Toch iets om trots op te zijn. Bedankt jongens en meisjes.
"Our perception of colour is strongly affected by the surrounding colours.
Overbevissing is een ernstig probleem dat onvoldoende serieus wordt genomen
Wel eens ergens gedineerd waar haai, schildpad, zwaardvis of een andere exotische en bedreigde vissoort op het menu staat? Niet gegeten, natuurlijk, maar wist u ook dat de lijst van bedreigde vissoorten met de dag groeit en al lang niet meer slechts exotische soorten bevat? Alledaagse soorten als kabeljauw, tonijn, schol en tong staan bijvoorbeeld hoog op de lijst. De afgelopen dertig jaar is de wereldwijde consumptie van vis bijna verdubbeld en vissen kunnen daar niet tegenop paren. Zo komt The Ecologist (december 2004/januari 2005) met een alarmerend verslag over het uitsterven van kabeljauw op de Grand Banks nabij het Canadese vissersplaatsje Bonavista in New Foundland.
De Grand Banks werden in 1497 ontdekt door John Cabot. Cabot hing destijds gewoon een mandje overboord en schepte de kabeljauw simpelweg uit het water. Deze Canadese visgronden bleken de grootste kabeljauwpopulatie ter wereld te bevatten. Vanaf begin 1500 voeren Europese vissersboten er speciaal voor naar Canada. Dat stopte pas in 1990 toen de Canadese regering de kabeljauwvisserij abrupt verbood. De reden: er was vrijwel geen vis meer. Sinds 1960 bleek de populatie met 99 procent te zijn geslonken. Volgens optimistische schattingen zal het zeker twintig jaar duren voordat de visstand zich enigzins heeft hersteld. Er zijn ook biologen die vrezen dat de kabeljauw in die wateren nooit meer in grote getale zal terugkeren. Voorlopig hebben de laatsten gelijk, want er zijn nog geen tekenen van herstel.
In de Noordzee is het niet beter: daar zwemt nog slechts een derde van de hoeveelheid kabeljauw rond die – volgens wetenschappers – nodig is voor de soort om te overleven. Het is niet zo dat de Europese Unie geen duidelijke grenzen aan de vangst stelt, maar vissers lappen de quota aan hun lange rubberen laarzen en de EU houdt weinig toezicht op naleving van de regels. De lage boetes die zo nu en dan worden opgelegd, worden door vissers als bedrijfsrisico ingecalculeerd. De helft van de kabeljauw die u en ik eten, is dan ook illegaal gevangen. Onafhankelijke organisaties als de International Council for the Exploration of the Sea adviseren al jaren dat het vissen op kabeljauw ten westen van Schotland, in de Ierse zee en in de Noordzee volledig moet worden gestaakt, wil de vis nog een kans op herstel maken.
Het ecologisch getinte Canadese blad Finding Solutions (lente 2003) beschreef al eerder wat er gebeurt als er teveel van een bepaalde vissoort wordt geconsumeerd. De voedselketen raakt verstoord en we zijn genoodzaakt onze voeding steeds een stapje lager in de keten te zoeken. Dus eten we vandaag de vissoort die ooit de prooi was van een inmiddels overbeviste soort. Wanneer we in het huidige tempo de wereldzeeën blijven plunderen, vermoedt dr Daniel Pauly van de universiteit van British Columbia dat we op termijn alleen nog maar kwallen zullen eten. Finding Solutions zoekt – de naam zegt het al – graag naar oplossingen. Een van die oplossingen is de visboerderij. Maar voorlopig biedt die aanpak weinig soelaas. De grote hoeveelheden chemische middelen die worden gebruikt om bijvoorbeeld zalm te kweken, vervuilen het water. Bovendien ontwikkelt gevangen zalm ziekten die zich verspreiden naar de wilde zalm in diezelfde wateren.
De beste oplossing zou zijn om internationaal visvrije zones in te stellen. Maar dat gebeurt al – en tevergeefs. Terug naar Bonavista: na de eerste schrik in 1990, heropende Canada de kabeljauwvisserij weer in 1995. De regering wenste niet langer op te draaien voor de uitkeringen aan gedupeerde vissers en visverwerkingsbedrijven. Toen Ottawa in 2003 opnieuw was genoodzaakt de Grand Banks te sluiten, was de visstand nog lager dan in 1990. Alleen aan beide uiteinden van deze ooit zo rijke visgronden is nog kabeljauw te vinden. Tegen alle afspraken in, wordt daar illegaal gevist door Europese boten. En hoe! Betty Fitzgerald, burgemeester van Bonavista, is enkele malen ’s nachts met een vissersboot de zee op gegaan. Zij zegt dat de Grand Banks er dan uitziet als een ‘stad in de nacht’, zoveel lichten van vissersboten schijnen in de verte.
Volgens The Ecologist wijken veel vissers ook uit naar andere oorden om vervolgens precies dezelfde problemen te creëren. Gigantische Europese boten zetten nu koers naar de westkust van Afrika om daar in ijltempo de visgronden te plunderen. Met moderne apparatuur zijn vissers in staat om dieper te vissen dan ooit. Wijting, bijvoorbeeld, leeft op vierhonderd meter diepte. Tot voor kort werd de vis nauwelijks gevangen, terwijl vorig jaar alleen al 2,3 miljoen ton werd gevangen. Er zijn Noorse schepen die in één vangst 700.000 ton uit de oceaan vissen. De reactie van verantwoordelijk Europarlemetariër Franz Fischler – what’s in a name? – op de aanslag op wijting sprak boekdelen: hij riep landen op enige zelfbeheersing te betrachten en verdriedubbelde vervolgens de quota voor Europese vissersschepen. Kjartan Hoydal van de North East Atlantic Fisheries Commission vindt het schandelijk: ‘Ten aanzien van wijting is het overduidelijk wat er moet gebeuren, maar niemand schijnt het te willen doen.’ Hoydal verwacht dat de wijtingpopulatie binnen enkele jaren zal instorten.
Door de diplomatieke onwil om het probleem werkelijk aan te pakken, komt de verantwoordelijkheid meer dan ooit bij de consument te liggen. Tenslotte is het aan ieder van ons om te kiezen welke vis wij eten. Eén ding is duidelijk: we zullen minder en vooral andere soorten moeten eten, willen we voorkomen dat bepaalde vissen voorgoed verdwijnen of dat we worden veroordeeld tot het bestellen van een broodje kwal.
Welke vis wél en welke niet?
Vissen die met uitsterven worden bedreigd en zodanig worden gevangen of gekweekt, dat het milieu of andere soorten sterk worden belast, zijn onder meer: zeeduivel, zwaardvis, schol, roodbaars, tong, heek, tonijn, forel, haai, heilbot, paling, Noordzee kabeljauw en Schotse zalm (kweek).
Soorten die wél goed scoren, zijn onder meer: mosselen, ansjovis, sardines, Alaska zalm (met het keurmerk van de Marine Stewardship Council, MSC), zwarte koolvis, haring, makreel, schelvis en Noorse garnalen.
Het MSC-keurmerk is in het leven geroepen door het Wereldnatuurfonds en garandeert dat zeeproducten werden gevist met respect voor milieu en biodiversiteit.
Meer informatie: Good Fish Guide (Marine Coservation Society), Wouter Klootwijk: De goede visgids (Schuyt & Co Uitgevers, 2004), www.fishonline.org